Tout le monde n'a pas eu la chance d'avoir des parents communistes

Dit heldere huiselijke drama legt een moment vast in de tijd waarop, voor een groot aantal idealistische en dankbare Franse mannen en vrouwen, de belofte van het Russische communisme helder was, en alles wat Russisch was een bron van vreugde en verbazing was. In het verhaal werd Irene uit Auschwitz gered door soldaten uit de USSR, en sinds die tijd beschouwt ze Rusland enthousiast als de bron van hoop in de wereld. Haar meer pragmatische echtgenoot is in 1958 enigszins moe geworden van haar enthousiasme, wat haar ertoe heeft gebracht hun appartement in te richten met alles wat Russisch is wat ze te pakken kan krijgen. De zaken komen tot een hoogtepunt als ze bevriend raakt met drie leden van het Rote Armee Fraktion tijdens hun tournee door Parijs.